Czy można mówić o korzyściach?

Oczywiście, że tak. Codzienne podróże można poświęcić na czytanie lub oglądanie inspirujących filmów. W pociągu czy autobusie zdarza się też zawierać ciekawe znajomości.

Mieszkanie w mniejszej miejscowości to duża oszczędność, gdyż w miastach takich jak Poznań, ceny mieszkań nie należą do najniższych. Niektórzy stawiają na dojazdy również ze względu na to, że w rodzinnym miasteczku zawsze znajdzie się ktoś, kto pomoże w opiece nad dziećmi, a przeprowadzka spowodowałaby wiele zawirowań.

W niektórych przypadkach codzienne dojazdy opłacają się, jeżeli pracodawca zobliguje się do pokrycia kosztów przejazdu lub opłaci służbowe auto. Zwrot kosztów dojazdu zwykle jest realizowany w formie dodatku do wynagrodzenia i przysługuje określonym grupom zawodowym (m.in. pracownikom służby cywilnej). Rozwiązaniem może okazać się także telepraca. Jeżeli szukasz pracy w Poznaniu, to spytaj rekrutera o to, czy pracodawca od czasu do czasu przewiduje możliwość wykonywania obowiązków z domu.

Jakie są największe wady długich dojazdów do pracy w Poznaniu?

Z pewnością długie dojazdy powodują sporo stresu. Nigdy nie wiesz, czy dotrzesz na czas, czy może zatrzymają Cię korki, opóźnienie pociągu lub wypadek drogowy. To szczególnie stresujące, jeżeli od rana planujesz ważne spotkania. Sprawa wygląda lepiej w przypadku osób, które nie mają kontaktu z klientem i spóźnienie skutkuje jedynie tym, że będą musiały zostać dłużej w biurze. Ponadto dojazdy powodują zmęczenie – pracownicy często są niewyspani, a przez to spada ich efektywność. Do tego trzeba liczyć się z tym, że zostaje mniej czasu dla znajomych i rodziny.

Artykuł Czy opłaca się szukać pracy poza miejscem zamieszkania? Za i przeciw pochodzi z serwisu Praca Poznań.

• zasiłki dla bezrobotnych,
• szkolenia pozwalające na przekwalifikowanie bezrobotnych,
• prace interwencyjne,
• roboty publiczne,
• badania rynku pracy,
• rozwój pośrednictwa zawodowego,
• staże podyplomowe dla lekarzy, pielęgniarek oraz położnych.

Fundusz Pracy – ustawa

Wszystkie zasady opłacania składek na Fundusz Pracy zostały opisane w Ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Głównymi celami założenia funduszu była walka z bezrobociem oraz zapewnienie bezpieczeństwa pracownikom. Opłat dokonuje się do 10. dnia następnego miesiąca w przypadku osób fizycznych niezatrudniających pracowników. Oraz 15. dnia, jeżeli przedsiębiorca zatrudnia pracowników.

Fundusz Pracy – kto płaci?

Składka na Fundusz Pracy opłacana jest przez pracodawców. Oprócz tego FP finansują: dotacje z budżetu państwa, środki z Unii Europejskiej oraz odsetki od środków Funduszu Pracy pozostających na rachunkach bankowych. Jeżeli osoba fizyczna zleca wykonanie pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej, a nie zatrudnia na pełny etat pracowników, to nie odprowadza pieniędzy na fundusz.

Zasady opłacania składek na Fundusz Pracy

Opłacanie składek na Fundusz Pracy następuje w momencie nawiązania stosunku pracy, kiedy zatrudnione osoby są objęte ubezpieczeniami społecznymi. Dotyczy to także umów cywilnoprawnych (oprócz wyżej wymienionego przykładu) oraz gdy przedsiębiorcy zaczynają prowadzić własną działalność gospodarczą. Jak podaje ustawa opłaty przekazuje się za okres trwania obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych. W trybie i na zasadach przewidzianych dla składek na ubezpieczenia społeczne. W przypadku opóźnień naliczane są odsetki, które również zasilają konto FP.

Ile wynosi Fundusz Pracy?

Pracodawcy przekazują na Fundusz Pracy 2,45% podstawy wymiaru. Zapisy prawne (ustawa) podają, że obowiązek opłacania składek na Fundusz Pracy powstaje wtedy, gdy łączna kwota stanowiąca podstawę wymiaru składek ustalona zgodnie z ust. 1 wynosi co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Osoba, do której ma zastosowanie przepis ust. 3, składa stosowne oświadczenie każdemu pracodawcy lub w terenowej jednostce organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli sama opłaca składki na ubezpieczenia społeczne.

Fundusz Pracy – zwolnienia

Polskie prawo przewiduje pewne zwolnienia z opłacania składek na Fundusz Pracy. Pieniędzy nie wymaga się od:

• przedsiębiorców Polskiego Związku Głuchych, Polskiego Związku Niewidomych oraz Związku Ociemniałych Żołnierzy RP,
• Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi,
• Zakładu Opieki nad Niewidomymi w Laskach,
• zakładów aktywności zawodowej za zatrudnionych pracowników o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.

Oprócz tego pracodawcy nie uiszczają opłat za pracowników, którzy:

• powrócili z urlopów wychowawczych, rodzicielskich bądź macierzyńskich (przez okres 36 miesięcy, licząc od pierwszego miesiąca po powrocie do firmy),
• ukończyli 50. rok życia, a przed podpisaniem umowy o pracę byli co najmniej 30 dni zarejestrowani jako bezrobotni (zwolnienie przez rok),
• nie ukończyli 30 lat i zostali pozyskani z urzędu pracy (zwolnienie przez rok).

Przedsiębiorcy są zwolnieni z obowiązku opłat na FP, gdy opłacają składki w preferencyjnej wysokości. Także, gdy zatrudniają kobiety po 55. roku życia i mężczyzn po 60. roku życia. Zwolnienie z opłaty dotyczy pracowników, których pensja jest niższa niż minimalne wynagrodzenie za pracę w danym roku.

Artykuł Fundusz pracy – definicja, zasady, opłacenia, zwolnienia, kto płaci, ile wynosi, ustawa pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Geodeta (kiedyś zwany także mierniczym) zajmuje się pomiarem działek i gruntów pod różne budowy. Aby móc wykonywać pracę w tym zawodzie, należy zdobyć odpowiednie kwalifikacje. Chętni mogą wybrać specjalne technikum profilowe, po którym otrzymują tytuł technika geodety. Drugą opcją jest uczelnia wyższa państwowa bądź prywatna. Studia do łatwych nie należą. Główne zagadnienia omawiane na zajęciach dotyczą: matematyki, fizyki, grafiki inżynierskiej, wiedzy z zakresu kartografii. Studenci muszą także odbyć obowiązkowe praktyki.

W 2013 roku została przeprowadzona deregulacja zawodu geodety. Uprawnienia geodezyjne mogą obecnie zdobyć osoby, które:

• posiadają pełną zdolność do czynności prawnych,
• nie były karane,
• posiadają dyplom ukończenia studiów licencjackich bądź magisterskich,
• odbyły roczną praktykę zawodową (w przypadku studiów magisterskich) bądź dwuletnią (studia licencjackie).

O nadanie uprawnień mogą się także starać osoby ze średnim wykształceniem geodezyjnym pod warunkiem, że mają za sobą 6-letnią praktykę zawodową. Odpowiednie certyfikaty są wydawane przez Głównego Geodetę Kraju. Po ich otrzymaniu zainteresowani mają pełne prawo do wykonywania zawodu.

Geodeta – zakres obowiązków

Praca geodety nie polega tylko na mierzeniu i obliczaniu. Co robi geodeta? Przede wszystkim wykonuje pomiary gruntów przeznaczonych pod inwestycje, sporządza opisy podziemnej infrastruktury miast (chodzi głównie o sieci kanalizacyjne, wodociągowe, energetyczne oraz telekomunikacyjne). Do zadań osób zatrudnionych na tym stanowisku należą również: sporządzanie opisów stanów prawnych nieruchomości gruntowych i lokalowych, przeprowadzanie klasyfikacji i określanie sposobu użytkowania działek, przygotowanie map oraz pełnej dokumentacji dotyczącej zagospodarowania terenu, a także ocenianie, czy inwestycje zagrażają środowiskowi naturalnemu.

Geodeta – Poznań

Geodeta pracę znajdzie w urzędach, firmach geodezyjnych, budowlanych, deweloperskich, wydawnictwach kartograficznych czy w kopalniach. Praktycznie w każdym urzędzie miasta, także w Poznaniu, zatrudniani są fachowcy odpowiedzialni za sporządzanie map terenów miejskich i podmiejskich. Część osób decyduje się na założenie własnej działalności gospodarczej.

Ile zarabia geodeta?

Sporządzając mapy i wykonując obliczenia czy pomiary bardzo ważne są skupienie, zwracanie uwagi na szczegóły oraz wyobraźnia przestrzenna. Specjaliści często są zmuszeni wypełniać zadania pod ziemią lub na znacznych wysokościach. Czy przekłada się to na ich zarobki? Powszechnie uważa się, że jest to opłacalny zawód. Według portalu wynagrodzenia.pl pensje rozpoczynają się od 2970 zł brutto. Największe wypłaty wynoszą 4710 zł brutto.

Artykuł Geodeta – co robi, obowiązki, zarobki pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Obecnie wielu ludzi korzysta z usług psychologów lub psychoterapeutów. Niektórzy używają obu nazw wymiennie. Jest to błąd, ponieważ te zawody różnią się od siebie. Psychoterapeuta musi posiadać tytuł magistra, ale niekoniecznie z dziedziny psychologii. Aby móc przeprowadzać psychoterapię, istotne jest ukończenie specjalnej szkoły terapeutycznej. Zajęcia trwają od 4 do 6 lat i kończą się egzaminem. W trakcie trwania nauki uczestnicy sami przechodzą psychoterapię.

Psychologiem zostaje osoba, która ukończyła odpowiednie studia kierunkowe z psychologii. Specjaliści z tej dziedziny nie prowadzą psychoterapii, chyba że ukończyli wyżej wspomnianą szkołę. Aby uzyskać prawo do wykonywania zawodu, należy:

• ukończyć 5-letnie studia i obronić pracę magisterską,
• zaliczyć staż zawodowy pod okiem wykwalifikowanego psychologa,
• posiadać pełną zdolność do czynności prawnych,
• władać językiem polskim w zakresie koniecznym do wykonywania zadań.

Praca – psycholog

Do głównych zadań w pracy psychologów należą: przeprowadzanie testów psychologicznych oraz opiniowanie ich wyników, udzielanie pomocy w rozwiązywaniu problemów, stawianie diagnozy. Psychologowie mogą przekierowywać pacjentów do innych specjalistów, jeśli widzą, że zaszła taka potrzeba. Wizyta u psychologa może pomóc dzieciom, które mają problemy z nauką lub osobom zmagającym się z uzależnieniami.

Aby pomagać podopiecznym, psychologowie powinni być obdarzeni pewnymi cechami. Są to między innymi empatia oraz otwartość umysłu.

Ile zarabia psycholog?

Początkujący specjaliści mogą liczyć na pensje w wysokości 2840 zł brutto. Zarobki psychologów rosną wraz z doświadczeniem. Wszystko oczywiście zależy od lokalizacji i rodzaju zatrudnienia. Osoby, które prowadzą praktykę w większych aglomeracjach, np. w Poznaniu, mogą spodziewać się wyższych wypłat. W przypadku prywatnych gabinetów wynagrodzenia zależą od liczby pacjentów.

Praca psycholog – Poznań

Ofert pracy dla psychologów w Poznaniu jest sporo. Część osób może poszukać zatrudnienia w szkołach lub placówkach oświatowych. Zawód psychologa jest wymagający. Przede wszystkim należy się cały czas doszkalać. Po ukończeniu studiów najlepiej poszukać stażu, który pozwoli rozpocząć pracę w zawodzie. Możliwości jest bardzo wiele. Psychologowie mogą wykonywać swoje zadania w sądzie, w policji, w domach dziecka, szpitalach. Obecnie dziedzin, którymi zajmują się absolwenci tego kierunku, jest coraz więcej. Warto wspomnieć chociażby psychologów reklamy zatrudnionych w wielkich korporacjach.

Artykuł Psycholog – jak zostać, zarobki pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Pracownicy hotelu

Jakie są stanowiska pracy w hotelu? Personel może obejmować nawet kilkadziesiąt różnych profesji. Są to między innymi:

• dyrektor hotelu – osoba odpowiedzialna za sprawne funkcjonowanie całej placówki. To on podejmuje najważniejsze decyzje, podpisuje umowy z zewnętrznymi firmami, koordynuje pracę personelu, a niekiedy również nawiązuje i podtrzymuje kontakty z kluczowymi gośćmi,
• portier – osoba stanowiąca swego rodzaju wizytówkę hotelu. Wita gości i realizuje zadania związane z ich zakwaterowaniem i wymeldowaniem z obiektu,
• concierge – pracownik organizujący i koordynujący spotkania biznesowe, konferencje i inne wydarzenia w hotelu oraz służący pomocą ich uczestnikom,
• boy hotelowy – osoba, do której głównych zadań należy transportowanie bagażu gości hotelowych,
• pokojowa – pracownik hotelu dbający o czystość pokojów. Do jej zadań należy między innymi wynoszenie śmieci oraz zmiana ręczników i pościeli,
• korytarzowy – osoba odpowiedzialna za czystość na korytarzach i klatkach schodowych,
• sprzątaczka – pracownik dbający o czystość wskazanych pomieszczeń, również gospodarczych czy należących do hotelowej restauracji,
• koordynator obsługi pięter – osoba organizująca pracę personelu obsługującego hotelowe piętra. Jest odpowiedzialny za ich czystość i estetyczny wystrój,
• konserwator budynku i konserwator zieleni – pracownicy, do których głównych zadań należy odpowiedni utrzymanie i konserwacja instalacji technicznych obiektu oraz porządek na terenach zielonych, należących do obiektu,
• szef kuchni – ustala menu restauracji należącej do hotelu, koordynuje pracę personelu kuchni oraz sam wykonuje określone dania,
• kelner – osoba obsługująca gości hotelowej restauracji,
• pracownik obsługi śniadań – dba o przygotowanie i wydawanie śniadań w placówce hotelowej,
• pracownik obsługi hotelu – osoba realizująca bardzo różne zadania, od prac porządkowych i konserwujących, przez pielęgnację terenów zielonych, po dokonywanie zakwaterowania gości.

Zawód hotelarza

Ukończenie technikum hotelarskiego bądź studiów wyższych, np. na kierunku hotelarstwo i turystyka bądź administracja uprawnia do wykonywania zawodu hotelarza. Musi posługiwać się również przynajmniej jednym językiem obcym.

Jest to osoba, która organizuje pracę hotelu. Opracowuje ofertę danego obiektu, biorąc pod uwagę dostępne środki finansowe czy związane z infrastrukturą, a także analizuje oferty konkurencji i warunki rynku hotelarskiego. Wykwalifikowany hotelarz koordynuje wszystkie elementy, składające się na sprawne funkcjonowanie obiektu – obsługę gości, pracę recepcji, księgowości i administracji. Często zajmuje stanowisko managera bądź kierownika hotelu.

Systemy pracy w hotelarstwie

Wyróżniamy trzy systemy pracy w hotelarstwie – rewirowy, brygadowy i dyspozycyjny.

System rewirowy – jest charakterystyczny dla mniejszych placówek. Za swoją podstawę bierze tzw. rewiry, na które podzielony jest hotel. Każdy rewir obsługuje jedna pokojowa.

System brygadowy – funkcjonuje w większych hotelach. W tym wypadku za jeden rewir odpowiada cały zespół pokojowych (tzw. brygada) pod kierownictwem brygadzisty lub kierownika piętra. W ramach brygad następuje podział pracy, na przykład na osoby zmieniające pościel, opróżniające kosze na śmieci itd.

System dyspozycyjny – wdrażany w dużych hotelach, w których zarządzanie obsługą pokojów odbywa się komputerowo. Program generuje listę pomieszczeń, które należy posprzątać w określonej kolejności, rozpoczynając od tych zwalnianych przez gości. Listy trafiają do kierowników pięter bądź bezpośrednio do pokojowych, które zgodnie z nimi organizują swoją pracę.

Hotelarstwo – zarobki

Czy praca w hotelarstwie się opłaca? Wiele zależy od zajmowanego stanowiska i prestiżu placówki, w której jesteśmy zatrudnieni. Zarobki managera hotelu są zazwyczaj znacznie wyższe od tych, na które może liczyć pokojówka. Oto kilka przykładowych median miesięcznego wynagrodzenia brutto dla poszczególnych pracowników:

• kierownik hotelu – 4400 zł,
• portier – 2350 zł,
• pokojowa – 2440 zł,
• konserwator budynku – 2980 zł,
• szef kuchni – 4820 zł.

Praca w hotelu – Poznań

Osoby szukające w Poznaniu pracy w hotelu mają kilka możliwości zatrudnienia. Oferty pracy dla pokojowych i sprzątaczek znaleźć możemy na przykład za pośrednictwem Powiatowego Urzędu Pracy. Drugą najczęściej poszukiwaną grupą zawodową w tej branży są recepcjoniści dzienni oraz nocni. Oferty dla managerów pojawiają się sporadycznie – jeśli interesuje nas zatrudnienie na tym stanowisku, warto śledzić strony internetowe poszczególnych placówek.

Artykuł Praca w hotelarstwie – stanowiska, zarobki, system pracy pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Co robi dekarz?

Poszukują ich zarówno wielkie firmy budowlane, jak i rodzinne mikroprzedsiębiorstwa. Czym zajmuje się dekarz? Mówiąc ogólnie, jest to osoba, która ma za zadanie pokrywanie i naprawę dachów. W tym celu wykorzystuje na przykład dachówki ceramiczne, blacho-dachówki, masę bitumiczną, asfalt czy płyty z tworzyw sztucznych. Ponadto dekarz zabezpiecza dach przed przeciekaniem, montuje rynny oraz elementy izolacyjne.

Dekarz – kwalifikacje

By zostać dekarzem, należy ukończyć szkołę zawodową o profilu budowlanym bądź kurs przyuczający do zawodu. Po przeszkoleniu kandydat na to stanowisko rozpoczyna pracę w charakterze pomocnika dekarza. Dopiero po trzech latach ma możliwość podejścia do egzaminu i uzyskania tytułu czeladnika. Najwyższym stopniem kariery w tym zawodzie jest tytuł mistrza dekarskiego.

Dekarz – wymagania

Dekarstwo wiąże się z ciężką pracą fizyczną na wysokościach. Dlatego osoba zajmująca się pokryciem dachów powinna cechować się bardzo dobrą koordynacją ruchową i sprawnością fizyczną. Ponadto musi mieć dobry wzrok, być dokładna, precyzyjna i systematyczna. Dekarz musi również potrafić współpracować z innymi pracownikami. Z uwagi na kontakt z różnymi substancjami, np. masą bitumiczną, praca w tym zawodzie nie jest wskazana dla alergików.

Ile zarabia dekarz?

Czy praca dekarza jest opłacalna? Wiele zależy od jego umiejętności oraz zajmowanego stanowiska. Mediana miesięcznego wynagrodzenia dekarza wynosi 3330 zł brutto. Jedna czwarta najlepiej zarabiających osób na tym stanowisku otrzymuje pensję powyżej 4100 zł brutto. 25% najgorzej zarabiających dekarzy może liczyć na płacę niższą pd 2610 zł.

Praca dekarza – Poznań

Zawód dekarza należy do grupy najbardziej poszukiwanych profesji zarówno w Polsce, jak i w wielu krajach Unii Europejskiej. Również w Poznaniu dekarze nie mają żadnego problemu z zatrudnieniem – liczne oferty można znaleźć na przykład za pośrednictwem wyszukiwarek stanowisk czy mediów społecznościowych. Warto również śledzić ogłoszenia pojawiające się na stronach urzędów pracy w Poznaniu i okolicach – propozycji zatrudnienia dla dekarzy zwykle nie brakuje.

Artykuł Dekarz – wymagania, kwalifikacje, zarobki pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Bezrobocie – co to jest?

Zjawisko bezrobocia powstaje wówczas, gdy osoby w wieku produkcyjnym i zdolne do pracy z jakichś względów pozostają bez zatrudnienia. Pojęcie bezrobocia, obowiązujące w polskim prawie, obejmuje okoliczności, które muszą zostać spełnione, byśmy jakąś osobę mogli uznać za bezrobotną.

Musi ona mieć skończone 18 lat, nie uczyć się w trybie dziennym, nie pobierać renty, emerytury ani innych zasiłków wymienionych w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a także nie może odbywać kary pozbawienia wolności. Ponadto taka osoba musi być zdolna do pracy i gotowa do jej podjęcia, a także zarejestrować się w urzędzie pracy.

Jest to definicja o tyle problematyczna, że nie wszystkie osoby poszukujące pracy zapisują się do UP-u. Co więcej, niektórzy bezrobotni wcale nie liczą na pomoc w znalezieniu zatrudnienia i rejestrują się w urzędzie na przykład z uwagi na zasiłek czy ubezpieczenie zdrowotne. Są również tacy, którzy co prawda zgłosili się do urzędu, lecz w rzeczywistości pracują „na czarno” i wcale nie poszukują legalnego zatrudnienia. Tych wszystkich okoliczności nie bierze się pod uwagę podczas obliczania stopy bezrobocia, czyli stosunku osób niezatrudnionych do tych aktywnych zawodowo.

Przyczyn bezrobocia jest bardzo wiele. Do najczęstszych należą:

• niedopasowanie kwalifikacji kandydatów do wymogów rynku pracy,
• kryzysy gospodarcze,
• automatyzacja w poszczególnych branżach,
• zbyt wysokie koszty zatrudnienia pracowników,
• sezonowość pracy w pewnych regionach,
• wyże demograficzne, zwiększające konkurencję na rynku pracy.

Rodzaje bezrobocia – frykcyjne, koniunkturalne

Zjawisko bezrobocia możemy również podzielić na:

• bezrobocie rejestrowane – obejmuje osoby bez pracy, które są zarejestrowane w urzędzie pracy,
• bezrobocie ukryte – dotyczący osób niezgłoszonych do UP-u,
• bezrobocie strukturalne – występuje wtedy, gdy osoby chętne do pracy nie mogą jej znaleźć z uwagi na brak zapotrzebowania na pracowników o określonych kwalifikacjach czy w danej branży,
• bezrobocie koniunkturalne – pojawia się podczas czasowego braku zapotrzebowania na konkretny rodzaj usług czy towarów,
• bezrobocie frykcyjne – polega na czasowej rezygnacji z pracy z powodu zmiany miejsca zamieszkania bądź zatrudnienia.

Co więcej, z uwagi na długotrwałość braku aktywności zawodowej, wymieniamy:

• bezrobocie krótkookresowe – do 3 miesięcy,
• bezrobocie średniookresowe – od 3 do 6 miesięcy,
• bezrobocie długookresowe – od 6 do 12 miesięcy,
• bezrobocie chroniczne – powyżej 12 miesięcy.

Należy również pamiętać, że pozostawanie bez zatrudnienia może być przymusowe lub dobrowolne. Gdy jakieś osoby mają możliwość podjęcia zatrudnienia, ale się na to nie decydują, mówimy o tzw. bezrobociem naturalnym.

Bezrobocie – Poznań – stopa bezrobocia

W Poznaniu bezrobocie należy do najniższych w kraju. Powiatowy Urząd Pracy już we wrześniu 2018 r. informował, że stopa bezrobocia jest tu najniższa w Polsce. Ponadto Urząd Statystyczny w Poznaniu podaje, że pod koniec stycznia 2019 r. stopa bezrobocia wynosiła zaledwie 1,2%. Jest więc znacznie niższa od ogólnopolskiego wskaźnika bezrobocia (6,3% w styczniu 2019 r.).

Poznań PUP – praca dla bezrobotnych

W Poznaniu Powiatowy Urząd Pracy znajduje się na ulicy Czarnieckiego 9. Jest otwarty dla interesantów w poniedziałki od 8:00 do 15:30 i od wtorku do piątku w godzinach 8:00 – 14:30. Szukający zatrudnienia mogą skorzystać również z pomocy Wojewódzkiego Urzędu Pracy (ul. Szyperska 14), który przyjmuje bezrobotnych od poniedziałku do piątku od 7:30 do 15:30.

Jak znaleźć pracę w Poznaniu? Urząd pracy publikuje na swojej stronie internetowej aktualne ogłoszenia od pracodawców. Na liście znajdują się oferty zatrudnienia na takie stanowiska jak: operator wózka widłowego, sprzątaczka, pomoc administracyjna, kierowca kat. C, pracownik ochrony, fryzjer, kucharz, serwisant AGD, dostawca pizzy, stylistka rzęs i paznokci, logopeda i wiele więcej. Jak widać, możliwości jest całkiem sporo.

Warto również śledzić aktualności urzędu. Często pojawiają się informacje dotyczące kursów doszkalających, możliwości podnoszenia kwalifikacji, programów aktywizacji zawodowej i targów pracy.

Poznań – zasiłek dla bezrobotnych

Co w sytuacji, gdy żadne ogłoszenie nas nie interesuje i nie ma kursu doszkalającego bądź innego programu, do którego moglibyśmy się zapisać? Wówczas możemy postarać się o zasiłek dla bezrobotnych, o ile przepracowaliśmy co najmniej 365 dni w ciągu 18 miesięcy poprzedzających rejestrację i otrzymywaliśmy minimalne wynagrodzenie, od którego odprowadzano składki na ubezpieczenie społeczne i do Funduszu Pracy.

Do stażu pracy wliczane są również okresy służby wojskowej, prowadzenia własnej działalności gospodarczej, pracy za granicą i powrotu do kraju jako repatriant, urlopu wychowawczego, a także czas, w którym pobieraliśmy rentę i zasiłek chorobowy oraz macierzyński po ustaniu stosunku pracy. Bierze się pod uwagę wysokość wynagrodzenia, odprowadzane składki oraz możliwość udowodnienia, że faktycznie byliśmy zatrudnieni przez wskazany okres.

Ustawodawca przewiduje kilka wyjątków, w których zasiłek przysługuje bezrobotnemu, mimo że składki nie były odprowadzane – na przykład gdy pracodawca był z nich z jakichś względów zwolniony (jest tak między innymi w przypadku przedsiębiorstw należących do Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi czy zatrudniających kobiety powyżej 55. i mężczyzn powyżej 60. roku życia).

Wysokość zasiłku zależy od stażu pracy. Osoby, które przepracowały do 5 lat, mogą pobierać maksymalnie 80% zasiłku podstawowego, bezrobotni o stażu od 5 do 20 lat otrzymują 100%, a pracujący dłużej – 120% zasiłku podstawowego. Stawka zasiłku ulega corocznej waloryzacji 1 czerwca.

Artykuł Bezrobocie – co to jest, rodzaje, stopa bezrobocia, Poznań pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Dlaczego opłaca się szukać zatrudnienia na terenie dyskontu?

• Większość sklepów zapewnia stabilne warunki zatrudnienia, a umowa o pracę jest standardem.
• Elastyczny grafik umożliwia pogodzenie pracy w Poznaniu z nauką czy opieką nad dzieckiem.
• Pracodawca gwarantuje pakiet świadczeń socjalnych, takich jak prywatna opieka medyczna, wyprawki czy dofinansowanie koloni dla dzieci. Jak widać, praca w znanych sklepach najbardziej opłaca się młodym ludziom.
• Osoby, które zatrudniają się w marketach, zwykle wiedzą od początku, jak wygląda ścieżka kariery i od czego zależą szanse na awans.
• Duże sieci handlowe, co jakiś czas przewidują podwyżki płac, sięgające nawet prawie 10% rocznie. Brakuje rąk do pracy, więc dyskonty kuszą zarobkami i benefitami.
• Oferty pracy w Poznaniu dla kasjerów, magazynierów czy kierowników sklepu, to nie wszystko. Znane markety dają możliwość zatrudnienia w ramach programów absolwenckich. Tym sposobem sieci handlowe szkolą menedżerów. To rozwiązanie dla osób, które są po studiach, ale mają niewielkie doświadczenie zawodowe. Programy dla absolwentów wiążą się z odbyciem szkolenia w centrali firmy za granicą.

Jakie są największe wady pracy w sklepie?

• Trzeba być świadomym, że rozmieszczanie towaru na sklepowych półkach to ciężka i mozolna praca fizyczna. Z kolei kasjerzy mogą narzekać na rutynę.
• Praca o dużym natężeniu kontaktów z klientami wymaga sporej odporności na stres. Gośćmi sklepu bywają również osoby bardzo roszczeniowe, które zapominają o kulturze osobistej i szacunku dla sprzedawcy.

Artykuł Czy opłaca się pracować w dyskoncie? pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Aby wynegocjować dobrą stawkę, musimy znać średnie płace na stanowisku, o które się staramy. W czasie rekrutacji można powoływać się na oficjalne raporty płacowe, ale należy też pamiętać, że wielkość wynagrodzenia zależy od wielu czynników. Zarobki w dużym mieście powinny być wyższe niż w miasteczku. Wiele zależy też od tego, czy staramy się o pracę w Poznaniu, w małej czy w dużej firmie, a także czy jest to międzynarodowa korporacja, czy spółka z polskim kapitałem.

Ponadto kluczowe znaczenie mają nasze osiągnięcia – wieloletnie doświadczenie, przebyte specjalistyczne kursy oraz umiejętność zarządzania zespołem, to kompetencje, które przemawiają za godziwym wynagrodzeniem.

Do określenia oczekiwań finansowych, potrzebne są też dość szczegółowe informacje dotyczące nowego stanowiska. Koniecznie musimy zweryfikować, jak duży jest zakres odpowiedzialności służbowej, czy praca przebiega w uciążliwych warunkach, czy pracodawca wymaga wyjazdów w delegacje itd.

Zwykle na lepszej pozycji znajdują się osoby, które chcą zmienić pracę, ale nie są zdesperowane. Zaniżanie oczekiwań finansowych zdarza się zwykle, gdy mowa o kandydatach, którzy „mają nóż na gardle” i potrzebują szybko gotówki. Oczywiście podawanie zbyt wygórowanych stawek też nie jest mile widziane i może zdyskwalifikować kandydata. Bez wątpienia na rozmowę o zarobkach trzeba się dobrze przygotować. Wielu specjalistów branży HR podkreśla, że łatwiej wynegocjować przyzwoite wynagrodzenie zmieniając pracę, niż dostać wysoką podwyżkę. W obecnych czasach wiele mówi się o rynku pracownika, a tym samym o rosnących wymaganiach kandydatów.

Artykuł Oczekiwania finansowe – od czego zależą? pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Dress code

Po pierwsze, jeśli przygotowujesz się do rekrutacji w Poznaniu, to koniecznie musisz przemyśleć kwestię ubioru. Formalny strój nie jest wymagany na każdym stanowisku. Garnitur czy garsonka są nieodzowne w przypadku kandydatów ubiegających się o stanowiska urzędnicze, w kancelarii czy w banku. To, co najistotniejsze w wyglądzie, to schludność i umiar w zakresie dodatków.

Przygotuj się

Przygotowanie do rozmowy o pracę to nie tylko strój. Lepiej sprawdzić z wyprzedzeniem dojazd do firmy, a także poszukać informacji na temat profilu działalności przedsiębiorstwa. Nie zapominaj o tym, żeby zabrać ze sobą aktualne CV.

Wiadomo, że rekruter może zadać nam jakieś zaskakujące pytanie, którego się nie spodziewamy. Odpowiedzi na te standardowe pytania, lepiej przemyśleć sobie w domu. Odpowiedniego przygotowania wymaga też rozmowa o oczekiwaniach finansowych – w tym przypadku sprawdźmy średnie zarobki na danym stanowisku.

Pytania, które mogą się pojawić na rozmowie kwalifikacyjnej:

• Dlaczego zrezygnowałeś z poprzedniej pracy?
• Co twoja osoba może wnieść do naszej firmy?
• Jakie są twoje mocne i słabe strony?
• Ile chcesz zarabiać?
• Jak widzisz swoje życie za 5 lat?
• Kto miał największy wpływ na twoje życie zawodowe?

Kandydaci do pracy w Poznaniu muszą pamiętać o tym, że liczy się opanowanie, punktualność i uprzejmość. Należy uważnie słuchać rozmówcy, a także unikać nadmiernej skromności i bycia gadatliwym.

Artykuł Jak wypaść korzystnie na rozmowie rekrutacyjnej? pochodzi z serwisu Praca Poznań.