Czy można mówić o korzyściach?

Oczywiście, że tak. Codzienne podróże można poświęcić na czytanie lub oglądanie inspirujących filmów. W pociągu czy autobusie zdarza się też zawierać ciekawe znajomości.

Mieszkanie w mniejszej miejscowości to duża oszczędność, gdyż w miastach takich jak Poznań, ceny mieszkań nie należą do najniższych. Niektórzy stawiają na dojazdy również ze względu na to, że w rodzinnym miasteczku zawsze znajdzie się ktoś, kto pomoże w opiece nad dziećmi, a przeprowadzka spowodowałaby wiele zawirowań.

W niektórych przypadkach codzienne dojazdy opłacają się, jeżeli pracodawca zobliguje się do pokrycia kosztów przejazdu lub opłaci służbowe auto. Zwrot kosztów dojazdu zwykle jest realizowany w formie dodatku do wynagrodzenia i przysługuje określonym grupom zawodowym (m.in. pracownikom służby cywilnej). Rozwiązaniem może okazać się także telepraca. Jeżeli szukasz pracy w Poznaniu, to spytaj rekrutera o to, czy pracodawca od czasu do czasu przewiduje możliwość wykonywania obowiązków z domu.

Jakie są największe wady długich dojazdów do pracy w Poznaniu?

Z pewnością długie dojazdy powodują sporo stresu. Nigdy nie wiesz, czy dotrzesz na czas, czy może zatrzymają Cię korki, opóźnienie pociągu lub wypadek drogowy. To szczególnie stresujące, jeżeli od rana planujesz ważne spotkania. Sprawa wygląda lepiej w przypadku osób, które nie mają kontaktu z klientem i spóźnienie skutkuje jedynie tym, że będą musiały zostać dłużej w biurze. Ponadto dojazdy powodują zmęczenie – pracownicy często są niewyspani, a przez to spada ich efektywność. Do tego trzeba liczyć się z tym, że zostaje mniej czasu dla znajomych i rodziny.

Artykuł Czy opłaca się szukać pracy poza miejscem zamieszkania? Za i przeciw pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy podaje następującą definicję terminu staż: nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy przez wykonywanie zadań w miejscu pracy bez nawiązania stosunku pracy z pracodawcą. Naukę zawodu organizują między innymi urzędy pracy. Jakie warunki należy spełnić, aby móc wziąć udział w stażach?

Podanie o staż

Urzędy pracy oferują bezrobotnym płatne staże. Stanowią one formę ich aktywizacji. Dzięki nim zarejestrowani zdobywają doświadczenie w nowej dziedzinie, co w przyszłości pomoże w znalezieniu stałego zatrudnienia. Aby móc wziąć udział w programach stażowych, należy być zarejestrowanym w placówce urzędu pracy i złożyć podanie o staż.

Jak podaje Powiatowy Urząd Pracy w Poznaniu, wniosek, który składa bezrobotny, powinien zawierać następujące informacje:

• dane organizatora stażu: nazwa firmy lub imię i nazwisko, siedziba, miejsce prowadzenia działalności oraz dane osoby reprezentującej firmę,
• liczba pracowników firmy,
• liczba stanowisk przewidzianych dla stażystów,
• dane opiekuna bezrobotnego,
• proponowany okres odbywania stażu, nie krótszy niż 3 miesiące,
• nazwa zawodu, komórka organizacyjna i stanowisko pracy stażysty oraz opis zadań zawodowych,
• wykształcenie i predyspozycje psychofizyczne wymagane od kierowanych na staż.

Najczęściej cała procedura wygląda tak, że bezrobotni muszą znaleźć pracodawcę, który zgodzi się na zorganizowanie praktycznej nauki zawodu. Następnie kandydaci do podjęcia stażu sporządzają wniosek i przedstawiają go urzędnikom odpowiedniej placówki PUP.

Umowa o staż

Umowa o staż podpisywana jest między pracodawcą a starostą. W dokumencie tym określa się wszystkie zasady pracy oraz zakres obowiązków, który uzależniony jest między innymi od rodzaju wykształcenia bezrobotnego, kwalifikacji zawodowych oraz doświadczenia. Stażyści wypełniają zadania pod okiem opiekunów. Staż może odbywać się w przedsiębiorstwach, rolniczych spółdzielniach produkcyjnych lub u osoby fizycznej prowadzącej na terytorium Polski działalność w zakresie sadownictwa, produkcji roślinnej oraz zwierzęcej, ogrodniczej bądź rybnej.

Staż z urzędu pracy – warunki

Na staż z urzędu pracy kierowani są: bezrobotni do 25 roku życia, osoby długotrwale borykające się z brakiem zatrudnienia, niepełnosprawni, bezrobotni bez kwalifikacji zawodowych, bezrobotni, którzy po odbyciu kary pozbawiania wolności nie znaleźli pracy, bezrobotni powyżej 50 roku życia, bezrobotni samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia. W tej formie aktywizacji nie mogą natomiast uczestniczyć studenci kształcący się w trybie stacjonarnym. Podczas wypełniania zadań stażystom nie przysługuje urlop wypoczynkowy, ponieważ z formalnego punktu widzenia nie nawiązano stosunku pracy. Bezrobotni mogą liczyć na 1 dzień wolnego na każde 30 dni stażu. Oprócz tego przysługują im wolne soboty i niedziele. Dzień pracy powinien trwać 8 godzin.

Staż – wynagrodzenie

Jak wygląda kwestia staż – wynagrodzenie? Od 2019 roku stażyści z urzędu pracy otrzymują tak zwane stypendium stażowe, które wynosi 120% zasiłku dla bezrobotnych. Dodatkowo okres wykonywania zadań w takiej formie wlicza się do stażu pracy, wymiaru urlopowego oraz emerytury. Stażyści nie podlegają ubezpieczeniu zdrowotnemu. Mają za to płacone składki rentowe oraz wypadkowe.

Ile trwa staż?

Kolejne istotne pytanie to: ile trwa staż? Zarejestrowani bezrobotni będą musieli świadczyć usługi u pracodawcy od 3 do 6 miesięcy. Istnieje możliwość odbycia stażu kilkukrotnie w tym samym przedsiębiorstwie, przy czym łączna liczba miesięcy przepracowanych w jednym zakładzie nie powinna przekraczać roku. Odstęp między jednym stażem, a drugim (u tego samego pracodawcy) wynosi co najmniej 24 miesiące. W sumie jeden bezrobotny ma prawo wykonywać zadania na stażu z urzędu pracy maksymalnie przez 2 lata.

Czy można zrezygnować ze stażu?

Czy można zrezygnować ze stażu? Przerwanie stażu jest dopuszczalne tylko w pewnych sytuacjach, np. gdy bezrobotny otrzymał długo wyczekiwaną ofertę pracy. Jeżeli okazuje się, że wykonywane obowiązki nie zgadzają się tymi, które zostały zawarte w umowie, to stażysta ma prawo złożyć skargę do urzędu pracy. W takiej sytuacji urzędnicy muszą rozpatrzyć zastrzeżenia i orzec, czy staż zostaje przerwany.

Jeżeli bezrobotny zdecyduje się zrezygnować ze stażu bez żadnych ważnych przyczyn, musi ponieść konsekwencje. Traci wtedy status bezrobotnego na 120 dni, 180 dni lub 270 dni, w zależności od tego, który raz zarejestrowany przerwał staż.

Artykuł Staż z urzędu pracy – podanie, umowa, ile trwa, wynagrodzenie pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Ubezpieczone mamy są uprawnione do pobierania zasiłku macierzyńskiego. Jest on wypłacany z puli ubezpieczenia chorobowego, czyli ze składek odprowadzanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Kobiety zarejestrowane jako bezrobotne w urzędzie pracy mają opłacaną tylko składkę zdrowotną, w związku z tym nie mogą pobierać zasiłku. Prawo zapewnia jednak inne formy pomocy dla mam borykających się z brakiem zatrudnienia.

Prawa bezrobotnej w ciąży

Kobieta bezrobotna w ciąży nie zostaje pozbawiona pomocy. Jeżeli w trakcie porodu młoda mama była zarejestrowana w urzędzie pracy, to placówka może przedłużyć wypłatę zasiłku dla bezrobotnych o 52 tygodnie. Według Ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy takie samo prawo przysługuje kobietom, które urodziły potomka w ciągu miesiąca od ustania wypłaty świadczenia.

Inaczej jest w przypadku ciąży na bezrobociu bez prawa do zasiłku. Kobiety nie pobierające świadczenia pieniężnego z urzędu pracy mogą jedynie być chronione przed wyrejestrowaniem z powodu braku gotowości podjęcia zatrudnienia przez rok.

Macierzyński dla bezrobotnych

Co zatem powinny zrobić młode mamy niemające prawa ani do zasiłku dla bezrobotnych, ani do świadczenia macierzyńskiego? W takiej sytuacji kobiety ubiegają się o zasiłek macierzyński z MOPS. Wniosek o wypłatę tak zwanego świadczenia kosiniakowego można składać w ośrodkach pomocy społecznej, w urzędzie miasta lub gminy. Nazwa zasiłku pochodzi od nazwiska Ministra Pracy i Polityki Społecznej, który w 2016 roku wprowadził odpowiednie zapisy prawne.

Zasiłek rodzicielski wynosi 1000 zł netto miesięcznie i przyznawany jest zarówno kobietom, jak i mężczyznom. Warto zaznaczyć, że na jedno dziecko nie można pobierać zasiłku macierzyńskiego oraz kosiniakowego równocześnie.

Osoby mające prawo do kosiniakowego to studenci, rolnicy, osoby wykonujące zadania na podstawie umów cywilnoprawnych i nieopłacające składek chorobowych (umowa-zlecenie oraz umowa o dzieło), bezrobotni bez względu na to, czy są zarejestrowani w urzędzie pracy. Kosiniakowe może być wypłacane również niepełnoletnim matkom.

A jak długo będzie ono wypłacane?

• 52 tygodnie – jedno dziecko,
• 65 tygodni – bliźniaki,
• 67 tygodni – trojaczki,
• 69 tygodni – czworaczki,
• 71 tygodni – pięcioraczki i więcej.

Kosiniakowe nie jest opodatkowane, dlatego nie trzeba go uwzględniać w rocznych rozliczeniach PIT.

Artykuł Macierzyński dla bezrobotnych pochodzi z serwisu Praca Poznań.

• zasiłki dla bezrobotnych,
• szkolenia pozwalające na przekwalifikowanie bezrobotnych,
• prace interwencyjne,
• roboty publiczne,
• badania rynku pracy,
• rozwój pośrednictwa zawodowego,
• staże podyplomowe dla lekarzy, pielęgniarek oraz położnych.

Fundusz Pracy – ustawa

Wszystkie zasady opłacania składek na Fundusz Pracy zostały opisane w Ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Głównymi celami założenia funduszu była walka z bezrobociem oraz zapewnienie bezpieczeństwa pracownikom. Opłat dokonuje się do 10. dnia następnego miesiąca w przypadku osób fizycznych niezatrudniających pracowników. Oraz 15. dnia, jeżeli przedsiębiorca zatrudnia pracowników.

Fundusz Pracy – kto płaci?

Składka na Fundusz Pracy opłacana jest przez pracodawców. Oprócz tego FP finansują: dotacje z budżetu państwa, środki z Unii Europejskiej oraz odsetki od środków Funduszu Pracy pozostających na rachunkach bankowych. Jeżeli osoba fizyczna zleca wykonanie pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej, a nie zatrudnia na pełny etat pracowników, to nie odprowadza pieniędzy na fundusz.

Zasady opłacania składek na Fundusz Pracy

Opłacanie składek na Fundusz Pracy następuje w momencie nawiązania stosunku pracy, kiedy zatrudnione osoby są objęte ubezpieczeniami społecznymi. Dotyczy to także umów cywilnoprawnych (oprócz wyżej wymienionego przykładu) oraz gdy przedsiębiorcy zaczynają prowadzić własną działalność gospodarczą. Jak podaje ustawa opłaty przekazuje się za okres trwania obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych. W trybie i na zasadach przewidzianych dla składek na ubezpieczenia społeczne. W przypadku opóźnień naliczane są odsetki, które również zasilają konto FP.

Ile wynosi Fundusz Pracy?

Pracodawcy przekazują na Fundusz Pracy 2,45% podstawy wymiaru. Zapisy prawne (ustawa) podają, że obowiązek opłacania składek na Fundusz Pracy powstaje wtedy, gdy łączna kwota stanowiąca podstawę wymiaru składek ustalona zgodnie z ust. 1 wynosi co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Osoba, do której ma zastosowanie przepis ust. 3, składa stosowne oświadczenie każdemu pracodawcy lub w terenowej jednostce organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli sama opłaca składki na ubezpieczenia społeczne.

Fundusz Pracy – zwolnienia

Polskie prawo przewiduje pewne zwolnienia z opłacania składek na Fundusz Pracy. Pieniędzy nie wymaga się od:

• przedsiębiorców Polskiego Związku Głuchych, Polskiego Związku Niewidomych oraz Związku Ociemniałych Żołnierzy RP,
• Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi,
• Zakładu Opieki nad Niewidomymi w Laskach,
• zakładów aktywności zawodowej za zatrudnionych pracowników o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.

Oprócz tego pracodawcy nie uiszczają opłat za pracowników, którzy:

• powrócili z urlopów wychowawczych, rodzicielskich bądź macierzyńskich (przez okres 36 miesięcy, licząc od pierwszego miesiąca po powrocie do firmy),
• ukończyli 50. rok życia, a przed podpisaniem umowy o pracę byli co najmniej 30 dni zarejestrowani jako bezrobotni (zwolnienie przez rok),
• nie ukończyli 30 lat i zostali pozyskani z urzędu pracy (zwolnienie przez rok).

Przedsiębiorcy są zwolnieni z obowiązku opłat na FP, gdy opłacają składki w preferencyjnej wysokości. Także, gdy zatrudniają kobiety po 55. roku życia i mężczyzn po 60. roku życia. Zwolnienie z opłaty dotyczy pracowników, których pensja jest niższa niż minimalne wynagrodzenie za pracę w danym roku.

Artykuł Fundusz pracy – definicja, zasady, opłacenia, zwolnienia, kto płaci, ile wynosi, ustawa pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Kwota wolna od podatku dotyczy zarobków nieprzekraczających określonej sumy pensji w przeliczeniu na 12 miesięcy. Podatek będzie odliczany od każdego comiesięcznego wynagrodzenia. Zwrot przysługującej sumy następuje dopiero po rozliczeniu odpowiedniego formularza PIT. Warto podkreślić, że przepisy traktujące o kwocie wolnej od podatku dotyczą osób fizycznych, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy-zlecenia bądź umowy o dzieło. Oznacza to, że rozliczają oni PIT-36 i PIT-37 w oparciu o skalę podatkową, przy czym pod uwagę bierze się tylko dochody wypracowane samodzielnie przez pracowników. Podczas wypełniania wniosków PIT nie wliczane są pożyczki, kredyty czy darowizny.

Kwota wolna od podatku – brutto czy netto

Często pojawia się pytanie: „kwota wolna od podatku – brutto czy netto”? W przypadku rozliczeń podatkowych uwzględnia się zarobki brutto a nie netto. Główną funkcją zastosowania zwolnień od podatków, jest zabezpieczenie osób zarabiających najmniej. Warto zaznaczyć, że nie każdy może ubiegać się o zwrot podatków. Do uprzywilejowanej grupy nie należą podmioty:

• rozliczające sprzedaż akcji, udziałów oraz innych przychodów z kapitałów pieniężnych,
• uzyskujące przychód ze sprzedaży nieruchomości,
• rozliczające się z fiskusem w ramach podatku dochodowego od osób prawnych,
• rozliczające umowę o dzieło lub zlecenie i wynagrodzenie nie przekroczyło 200 zł,
• rozliczające ryczałt od przychodów ewidencjonowanych,
• które otrzymały wynagrodzenie za pomoc organom,
• które nie wybrały opodatkowanie według skali.

Jaka jest kwota wolna od podatku?

W 2017 kwota wolna od podatku wynosiła 6600 zł brutto. Oznacza to, że od tej sumy był zwracany podatek zapłacony przez pracodawców. Przepisy zmieniły się w 2018 roku. Obecnie równa się ona kwocie 8000 zł brutto. Zwrot podatku zależy od zarobków: im wyższe pensje, tym jest on niższy.

W Europie kwota zwolniona od podatku w przeliczeniu na złotówki oscyluje w granicach 30-40 tysięcy złotych. Tak jest np. w przypadku Włoch, Grecji, Niemiec lub Danii. Są jednak kraje, które całkowicie zrezygnowały z takiego rozwiązania, np. Holandia oraz Czechy.

Przekroczenie kwoty wolnej od podatku

Większość obywateli Polski jest zmuszona do płacenia podatków, ponieważ ich zarobki przekraczają wyżej podaną kwotę. Oznacza to, że są oni zobowiązani do wyliczenia podatku dochodowego oraz wpisania go do rocznej deklaracji podatkowej PIT. Osoby, których wynagrodzenie nie przekracza 85.528 zł brutto rocznie, płacą podatek w wysokości 18% od tej kwoty.

Artykuł Kwota wolna od podatku – co to jest, ile wynosi pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Geodeta (kiedyś zwany także mierniczym) zajmuje się pomiarem działek i gruntów pod różne budowy. Aby móc wykonywać pracę w tym zawodzie, należy zdobyć odpowiednie kwalifikacje. Chętni mogą wybrać specjalne technikum profilowe, po którym otrzymują tytuł technika geodety. Drugą opcją jest uczelnia wyższa państwowa bądź prywatna. Studia do łatwych nie należą. Główne zagadnienia omawiane na zajęciach dotyczą: matematyki, fizyki, grafiki inżynierskiej, wiedzy z zakresu kartografii. Studenci muszą także odbyć obowiązkowe praktyki.

W 2013 roku została przeprowadzona deregulacja zawodu geodety. Uprawnienia geodezyjne mogą obecnie zdobyć osoby, które:

• posiadają pełną zdolność do czynności prawnych,
• nie były karane,
• posiadają dyplom ukończenia studiów licencjackich bądź magisterskich,
• odbyły roczną praktykę zawodową (w przypadku studiów magisterskich) bądź dwuletnią (studia licencjackie).

O nadanie uprawnień mogą się także starać osoby ze średnim wykształceniem geodezyjnym pod warunkiem, że mają za sobą 6-letnią praktykę zawodową. Odpowiednie certyfikaty są wydawane przez Głównego Geodetę Kraju. Po ich otrzymaniu zainteresowani mają pełne prawo do wykonywania zawodu.

Geodeta – zakres obowiązków

Praca geodety nie polega tylko na mierzeniu i obliczaniu. Co robi geodeta? Przede wszystkim wykonuje pomiary gruntów przeznaczonych pod inwestycje, sporządza opisy podziemnej infrastruktury miast (chodzi głównie o sieci kanalizacyjne, wodociągowe, energetyczne oraz telekomunikacyjne). Do zadań osób zatrudnionych na tym stanowisku należą również: sporządzanie opisów stanów prawnych nieruchomości gruntowych i lokalowych, przeprowadzanie klasyfikacji i określanie sposobu użytkowania działek, przygotowanie map oraz pełnej dokumentacji dotyczącej zagospodarowania terenu, a także ocenianie, czy inwestycje zagrażają środowiskowi naturalnemu.

Geodeta – Poznań

Geodeta pracę znajdzie w urzędach, firmach geodezyjnych, budowlanych, deweloperskich, wydawnictwach kartograficznych czy w kopalniach. Praktycznie w każdym urzędzie miasta, także w Poznaniu, zatrudniani są fachowcy odpowiedzialni za sporządzanie map terenów miejskich i podmiejskich. Część osób decyduje się na założenie własnej działalności gospodarczej.

Ile zarabia geodeta?

Sporządzając mapy i wykonując obliczenia czy pomiary bardzo ważne są skupienie, zwracanie uwagi na szczegóły oraz wyobraźnia przestrzenna. Specjaliści często są zmuszeni wypełniać zadania pod ziemią lub na znacznych wysokościach. Czy przekłada się to na ich zarobki? Powszechnie uważa się, że jest to opłacalny zawód. Według portalu wynagrodzenia.pl pensje rozpoczynają się od 2970 zł brutto. Największe wypłaty wynoszą 4710 zł brutto.

Artykuł Geodeta – co robi, obowiązki, zarobki pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Liczą się także inicjatywy pozauniwersyteckie – staże, praca weekendowa, kursy językowe, wolontariat czy udzielanie się w organizacjach społecznych lub studenckich. Trzeba też być przygotowanym na to, że wynagrodzenie w pierwszym miejscu zatrudnienia, może nas nieco rozczarować.

Dla kogo najwięcej ogłoszeń rekrutacyjnych?

Jakie kompetencje są uznawane za kluczowe z perspektywy pracodawców? Według działów HR obecny rynek pracy potrzebuje przede wszystkim kandydatów z rozwiniętymi umiejętnościami technicznymi, kierowniczymi i cyfrowymi. Przydają się też zdolności sprzedażowe, marketingowe oraz językowe.

Badania rynku pracy jasno wskazują, że najwięcej ofert pracy w Poznaniu można znaleźć w takich branżach, jak handel, obsługa klienta, IT, finanse oraz szeroko pojęta inżynieria. W ciągu ostatnich lat ilość wakatów najbardziej wzrosła w budownictwie, nieruchomościach oraz w logistyce.

Po jakich kierunkach można najwięcej zarobić?

Na bardzo atrakcyjne płace mogą liczyć absolwenci informatyki, automatyki i robotyki oraz telekomunikacji. Najmniej bezrobotnych zarejestrowano po takich kierunkach jak pielęgniarstwo, inżynieria biomedyczna, informatyka i ekonometria, zarządzanie i elektronika.

Jakie kierunki studiów są najpopularniejsze wśród maturzystów?

W czołówce znajduje się informatyka, zarządzanie, psychologia, ekonomia, prawo, finanse, budownictwo oraz pedagogika. Duże zainteresowanie danym kierunkiem kształcenia, wcale nie oznacza, że zagwarantuje on etat i znakomite płace. Studenci muszą pamiętać o tym, że liczą się też umiejętności i staż zawodowy. Ponadto wiele ofert pracy jest skierowanych do osób, które mają jakąś konkretną specjalizację – niestety same studia, np. z zakresu ekonomii są bardzo ogólne.

O czym warto pomyśleć, zanim złożysz papiery na uczelnię wyższą?
Prognozy rynku pracy – koniecznie sprawdź, czy na dany zawód będzie zapotrzebowanie w przyszłości.
Raporty płacowe – powinieneś orientować się, jak w danym zawodzie wygląda mediana płac oraz jakie warunki oferują pracodawcy (benefity, możliwości awansu itp.).
Zastanów się nad tym, co jest twoją pasją i czy możesz połączyć ją z zarabianiem.

Artykuł W jakich kierunkach warto się kształcić? pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Czy każdy zawód w IT wymaga ukończenia studiów?

Na pewno niekoniecznie. Pracodawcy w obecnych czasach zwracają dużą uwagę na praktyczne umiejętności, a w IT nieodzowna jest również znajomość języka angielskiego. To czy studia są nam potrzebne, by dostać dobrą pracę w Poznaniu, zależy od wielu czynników.

Stanowisko pracy

Można znaleźć mnóstwo kursów internetowych, boot campów oraz tutoriali z obszaru programowania. Osoby bez dyplomu, ale za to po specjalistycznych szkoleniach, które spędziły długie godziny na samodzielnej nauce, jak najbardziej mają szanse na zatrudnienie. Wśród programistów nie brakuje osób, które się przebranżowiły (w tym absolwentów kierunków humanistycznych czy medycznych). Podobnie wygląda sytuacja w przypadku grafików lub testerów. Ukończenie studiów informatycznych jest wyżej punktowane u kandydatów na stanowiska, takie jak administrator baz danych, administrator sieci czy project manager.

Predyspozycje

Studia inżynierskie z zakresu informatyki są adresowane do kandydatów z analitycznym umysłem, zamiłowaniem do przedmiotów ścisłych oraz nowoczesnych programów i narzędzi. Osoby, które są przeciwne podejmowaniu nauki na studiach wyższych na tym kierunku, często powołują się na fakt, że wiedza prezentowana na wykładach bywa nie do końca aktualna. A studenci uczą się przestarzałych technologii. Czy to prawda? Dyplom z pewnością podnosi szanse na rynku pracy w Poznaniu, ale kluczowe są umiejętności. Inżynier do spraw oprogramowania czy team leader powinien ukończyć studia. Programista w zależności od tego, w jakim języku koduje, już niekoniecznie.

Artykuł Czy warto studiować informatykę? pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Obecnie wielu ludzi korzysta z usług psychologów lub psychoterapeutów. Niektórzy używają obu nazw wymiennie. Jest to błąd, ponieważ te zawody różnią się od siebie. Psychoterapeuta musi posiadać tytuł magistra, ale niekoniecznie z dziedziny psychologii. Aby móc przeprowadzać psychoterapię, istotne jest ukończenie specjalnej szkoły terapeutycznej. Zajęcia trwają od 4 do 6 lat i kończą się egzaminem. W trakcie trwania nauki uczestnicy sami przechodzą psychoterapię.

Psychologiem zostaje osoba, która ukończyła odpowiednie studia kierunkowe z psychologii. Specjaliści z tej dziedziny nie prowadzą psychoterapii, chyba że ukończyli wyżej wspomnianą szkołę. Aby uzyskać prawo do wykonywania zawodu, należy:

• ukończyć 5-letnie studia i obronić pracę magisterską,
• zaliczyć staż zawodowy pod okiem wykwalifikowanego psychologa,
• posiadać pełną zdolność do czynności prawnych,
• władać językiem polskim w zakresie koniecznym do wykonywania zadań.

Praca – psycholog

Do głównych zadań w pracy psychologów należą: przeprowadzanie testów psychologicznych oraz opiniowanie ich wyników, udzielanie pomocy w rozwiązywaniu problemów, stawianie diagnozy. Psychologowie mogą przekierowywać pacjentów do innych specjalistów, jeśli widzą, że zaszła taka potrzeba. Wizyta u psychologa może pomóc dzieciom, które mają problemy z nauką lub osobom zmagającym się z uzależnieniami.

Aby pomagać podopiecznym, psychologowie powinni być obdarzeni pewnymi cechami. Są to między innymi empatia oraz otwartość umysłu.

Ile zarabia psycholog?

Początkujący specjaliści mogą liczyć na pensje w wysokości 2840 zł brutto. Zarobki psychologów rosną wraz z doświadczeniem. Wszystko oczywiście zależy od lokalizacji i rodzaju zatrudnienia. Osoby, które prowadzą praktykę w większych aglomeracjach, np. w Poznaniu, mogą spodziewać się wyższych wypłat. W przypadku prywatnych gabinetów wynagrodzenia zależą od liczby pacjentów.

Praca psycholog – Poznań

Ofert pracy dla psychologów w Poznaniu jest sporo. Część osób może poszukać zatrudnienia w szkołach lub placówkach oświatowych. Zawód psychologa jest wymagający. Przede wszystkim należy się cały czas doszkalać. Po ukończeniu studiów najlepiej poszukać stażu, który pozwoli rozpocząć pracę w zawodzie. Możliwości jest bardzo wiele. Psychologowie mogą wykonywać swoje zadania w sądzie, w policji, w domach dziecka, szpitalach. Obecnie dziedzin, którymi zajmują się absolwenci tego kierunku, jest coraz więcej. Warto wspomnieć chociażby psychologów reklamy zatrudnionych w wielkich korporacjach.

Artykuł Psycholog – jak zostać, zarobki pochodzi z serwisu Praca Poznań.

Pracownicy hotelu

Jakie są stanowiska pracy w hotelu? Personel może obejmować nawet kilkadziesiąt różnych profesji. Są to między innymi:

• dyrektor hotelu – osoba odpowiedzialna za sprawne funkcjonowanie całej placówki. To on podejmuje najważniejsze decyzje, podpisuje umowy z zewnętrznymi firmami, koordynuje pracę personelu, a niekiedy również nawiązuje i podtrzymuje kontakty z kluczowymi gośćmi,
• portier – osoba stanowiąca swego rodzaju wizytówkę hotelu. Wita gości i realizuje zadania związane z ich zakwaterowaniem i wymeldowaniem z obiektu,
• concierge – pracownik organizujący i koordynujący spotkania biznesowe, konferencje i inne wydarzenia w hotelu oraz służący pomocą ich uczestnikom,
• boy hotelowy – osoba, do której głównych zadań należy transportowanie bagażu gości hotelowych,
• pokojowa – pracownik hotelu dbający o czystość pokojów. Do jej zadań należy między innymi wynoszenie śmieci oraz zmiana ręczników i pościeli,
• korytarzowy – osoba odpowiedzialna za czystość na korytarzach i klatkach schodowych,
• sprzątaczka – pracownik dbający o czystość wskazanych pomieszczeń, również gospodarczych czy należących do hotelowej restauracji,
• koordynator obsługi pięter – osoba organizująca pracę personelu obsługującego hotelowe piętra. Jest odpowiedzialny za ich czystość i estetyczny wystrój,
• konserwator budynku i konserwator zieleni – pracownicy, do których głównych zadań należy odpowiedni utrzymanie i konserwacja instalacji technicznych obiektu oraz porządek na terenach zielonych, należących do obiektu,
• szef kuchni – ustala menu restauracji należącej do hotelu, koordynuje pracę personelu kuchni oraz sam wykonuje określone dania,
• kelner – osoba obsługująca gości hotelowej restauracji,
• pracownik obsługi śniadań – dba o przygotowanie i wydawanie śniadań w placówce hotelowej,
• pracownik obsługi hotelu – osoba realizująca bardzo różne zadania, od prac porządkowych i konserwujących, przez pielęgnację terenów zielonych, po dokonywanie zakwaterowania gości.

Zawód hotelarza

Ukończenie technikum hotelarskiego bądź studiów wyższych, np. na kierunku hotelarstwo i turystyka bądź administracja uprawnia do wykonywania zawodu hotelarza. Musi posługiwać się również przynajmniej jednym językiem obcym.

Jest to osoba, która organizuje pracę hotelu. Opracowuje ofertę danego obiektu, biorąc pod uwagę dostępne środki finansowe czy związane z infrastrukturą, a także analizuje oferty konkurencji i warunki rynku hotelarskiego. Wykwalifikowany hotelarz koordynuje wszystkie elementy, składające się na sprawne funkcjonowanie obiektu – obsługę gości, pracę recepcji, księgowości i administracji. Często zajmuje stanowisko managera bądź kierownika hotelu.

Systemy pracy w hotelarstwie

Wyróżniamy trzy systemy pracy w hotelarstwie – rewirowy, brygadowy i dyspozycyjny.

System rewirowy – jest charakterystyczny dla mniejszych placówek. Za swoją podstawę bierze tzw. rewiry, na które podzielony jest hotel. Każdy rewir obsługuje jedna pokojowa.

System brygadowy – funkcjonuje w większych hotelach. W tym wypadku za jeden rewir odpowiada cały zespół pokojowych (tzw. brygada) pod kierownictwem brygadzisty lub kierownika piętra. W ramach brygad następuje podział pracy, na przykład na osoby zmieniające pościel, opróżniające kosze na śmieci itd.

System dyspozycyjny – wdrażany w dużych hotelach, w których zarządzanie obsługą pokojów odbywa się komputerowo. Program generuje listę pomieszczeń, które należy posprzątać w określonej kolejności, rozpoczynając od tych zwalnianych przez gości. Listy trafiają do kierowników pięter bądź bezpośrednio do pokojowych, które zgodnie z nimi organizują swoją pracę.

Hotelarstwo – zarobki

Czy praca w hotelarstwie się opłaca? Wiele zależy od zajmowanego stanowiska i prestiżu placówki, w której jesteśmy zatrudnieni. Zarobki managera hotelu są zazwyczaj znacznie wyższe od tych, na które może liczyć pokojówka. Oto kilka przykładowych median miesięcznego wynagrodzenia brutto dla poszczególnych pracowników:

• kierownik hotelu – 4400 zł,
• portier – 2350 zł,
• pokojowa – 2440 zł,
• konserwator budynku – 2980 zł,
• szef kuchni – 4820 zł.

Praca w hotelu – Poznań

Osoby szukające w Poznaniu pracy w hotelu mają kilka możliwości zatrudnienia. Oferty pracy dla pokojowych i sprzątaczek znaleźć możemy na przykład za pośrednictwem Powiatowego Urzędu Pracy. Drugą najczęściej poszukiwaną grupą zawodową w tej branży są recepcjoniści dzienni oraz nocni. Oferty dla managerów pojawiają się sporadycznie – jeśli interesuje nas zatrudnienie na tym stanowisku, warto śledzić strony internetowe poszczególnych placówek.

Artykuł Praca w hotelarstwie – stanowiska, zarobki, system pracy pochodzi z serwisu Praca Poznań.